Vizitu nian novan retejon: Fabelaj mondoj!

Ĵus mi trovis artikolon, kiu aperis en la revuo "Esperanto" antaŭ 14 jaroj. Interese kaj amuze :)

Voĉoj el la libroservo

La naŭjara Dima Ŝevĉenko transprenis iom el la ĵurnalistaj ŝarĝoj de via redaktoro. Jen fragmentoj de la intervjuoj kiujn li faris kun klientoj de la kongresa libroservo.

Kiujn librojn vi plej ŝatas?
Povilas Jegorovas (Litovio): La Jarlibron de UEA, ĉar tiun mi plej ofte uzas.
KIM Sihon (Koreio): Romanojn kaj lernolibrojn. Tamen mi ĵus aĉetis Hamleto en la traduko de Zamenhof.
Probal Daŝgupto (Bharato): Mi ŝatas novelojn kaj romanojn, iom malpli poezion.

Anna Striganova plektis min el perloj:

Mia artikolo ''Esperanto en interreto. Ĉu krizo?'' kaŭzis sufiĉe neatenditan de mi longan diskuton en tiu ĉi retejo kaj diversaj yahoo-grupoj. Homoj reagis tute diverse: iuj subtenis, iuj oponis. Rezulte de tiu diskuto aperis nova projekto por krei esperantlingvan manlibron pri interreto, kiu ĉefe devas helpi konatigi esperantistojn kun interreto kaj pli efike agadi internaciskale, uzante modernajn teknologiojn de la komunikado.

Drupalo estas moderna senpaga enhav-mastruma sistemo (EMS), uzante kiun eblas krei blogojn, ret-butikojn, ret-gazetojn, virtualajn komunumojn... Fakte preskaŭ ajnajn retejojn.
Inter evidentaj plusoj de Drupalo mi notus:

- Bona kaj logika kerno, kiu permesas krei ajnan stukturon de la retejo kaj aldoni amason da funkcioj al ĝi.
- Unika multlingva sistemo. Ĝi estas tre aktuala por esperantistaj paĝaroj.
- Ekzistas esperantlingva interfaco, kiun eblas akiri ĉe drupalo.org kaj en oficiala paĝaro drupal.org

Kelkaj personoj konstatas, ke interrero donis al Esperanto la "duan vivon". Vere dank' al ĝiaj konstante evoluiĝantaj teknologioj, esperantistoj de la tuta mondo ekhavis grandegajn eblecojn de interkomunikado.

Tamen estas videble, ke plejparte nuntempaj esperantistaj projektoj en interreto estas "amatorecaj" kaj uzas teknologiojn, alirojn kaj konceptojn de ankoraŭ la XX jarcento, kiu finiĝis sep jarojn antaŭe. Tio multoble malpligrandigas ilian allogecon por la uzantoj, kiuj havas eblecon uzi pli modernajn kaj amasajn servojn en la gepatra aŭ angla lingvo.

Nun ĉiuj, kiuj ne pigras, verkas romanojn, plejparte pri amo aŭ detektivajn. Kial? Estas tre simple - estas simple verki ilin, kaj kompreni tian "artan kreaĵon" povas plejparto da homoj: de purigistino en bazaro ĝis direktoro de banko. Ĝuste pro tio la "bulvarda literaturo" havas tian popularecon. Eldonistoj kaj legantoj ankaŭ en tio komprenas unu la alian: la unuaj ne hontas eldoni tian libron, uzante por tio necesejan ĵurnalan paperon, la duaj ne hezitas "forgesi" tian libreton en metroa vagono aŭ kun liberiĝo meti ĝin tuj en rubujon. Ĉu vi iam vidis, ke oni tiel rilatus al la klasikuloj? Tia aferstato kaŭzis reagon ne nur de homoj. Ankaŭ la multestimata kuniklino Rju komencis labori pri kreado de nova romano kaj konsentis por intervuo.